Janusz Zemke
Pobierz Adobe Flash Player by odtworzyć animację.
Pobierz Adobe Flash Player by odtworzyć animację.

Wybory do Parlamentu Europejskiego 2019

W dniach 23–26 maja 2019 r. obywatele Unii Europejskiej wybiorą następny Parlament Europejski. To czas, by pokazać, że Twój głos też się liczy. Aby dowiedzieć się więcej, zapoznaj się z informacjami...

Czytaj całość »

GALERIE FOTO

Obraz 4872

Uważam, że...

Ocenę kandydatów wystawią wyborcy

– Senator Jan Rulewski zaprostestował przeciwko umieszczeniu na listach Koalicji Europejskiej kandydatur z lewicy i PRL, w tym mojej.

Uważam, że pan Rulewski ma duże zasługi i jest to historyczna postać, nigdy tego nie negowałem. Nasze korzenie są zupełnie inne, Jan Rulewski działał aktywnie w „Solidarności”, a ja byłem członkiem PZPR do roku 1990 r. i nigdy się tego nie wypierałem.

Demokracja ma to do siebie, że nas weryfikują wybory. 9 razy poddawałem się ocenie wyborców i 9 razy – siedmiokrotnie do Sejmu i dwukrotnie do europarlamentu – wyborcy oceniali mnie pozytywnie i powierzali mi mandat.

26 maja 2019 roku poddam się kolejnej ocenie wyborców w moim okręgu, którym jest województwo kujawsko-pomorskie.

Janusz Zemke

Strasburg,
18 kwietnia 2019 r.

***

Czytaj całość »

GALERIA STAŻYSTÓW POSŁA J. ZEMKE

Obraz 661

Polska Prezydencja w Radzie UE

1 stycznia 2012 r. po raz siódmy w historii prezydencję w Radzie Unii Europejskiej przejęła DANIA. Tym samym zakończyło się, sprawowane od 1 lipca 2011 roku polskie przewodnictwo w Radzie Unii Europejskiej.

Czytaj całość »

Pobierz Adobe Flash Player by odtworzyć animację.

W UNII EUROPEJSKIEJ

* W UE na jednego emeryta pracuje teraz czterech Europejczyków. W 2020 r. będzie ich pięciu, a w 2060 r. tylko dwoje.

* Średni wiek przejścia na emeryturę w 2010 r. to 61,4 lata.

* Przewidywana dziś długość życia mężczyzn to 76 lat, kobiet - 82. W 2060 r. będzie to już 84 lata dla mężczyzn i 89 lat dla kobiet.

* Odsetek liczby osób pracujących w porównaniu do liczby osób powyżej 75 roku życia wzrośnie z 25,4 proc. dziś do 53,5 proc. w 2060 r.

* W 2060 r. wydatki publiczne związane ze starzejącym się społeczeństwem będą wynosić już 4,75 proc. PKB, a wydatki związane z emeryturami 2,4 proc. PKB.

Czytaj całość »

Internauci piszą...

Skutki represyjnej ustawy

– Zachęcam do przeczytania artykułu w "Gazecie Wyborczej" "Anatomia represji, bezprawia i niesprawiedliwości – do czego prowadzi polityka nienawiści" Tomasza Piechowicza z 25 stycznia 2019 r.

Autor opisuje mechanizm działania rządzącej władzy, która pozbawiła świadczeń emerytalnych tysiące ludzi. Czytamy m.in.:
(...) To smutne i tragiczne, jak łatwo było, manipulując opinią publiczną, np.: epatując wysokością generalskich emerytur, stosując bezczelne insynuacje o oprawcach oraz ich nienależnych przywilejach (przy zupełnej bierności większości polityków i wolnych mediów), pozbawić kilkadziesiąt tysięcy funkcjonariuszy Policji i innych służb III RP konstytucyjnych praw, w tym również możliwości ich dochodzenia przed wolnym, niezawisłym sądem w sporze z coraz bardziej autorytarną władzą.

W moim przypadku Instytut Pamięci Narodowej twierdzi, że tylko realizuje zapisy tej represyjnej ustawy, bez analizy zakresu czynności wykonywanych przez poszczególnych funkcjonariuszy, jednoznacznie deklarując, że władczą decyzję w tej sprawie podejmuje Zakład Emerytalno-Rentowy MSWiA, który ze swej strony stoi na stanowisku, że jest związany informacją IPN i w ogóle jej nie weryfikuje. Oba organy odsyłają po merytoryczne rozstrzygnięcie „co do istoty sprawy” do sądu, a ten przez ponad rok uchyla się od odpowiedzialności oraz oceny materiału dowodowego nawet w tak absurdalnej sprawie jak moja, zasłaniając się koniecznością zajęcia stanowiska przez ”fasadowy” Trybunał Konstytucyjny, który też nie zamierza tego robić. I „koło się zamyka”. (...)"

Czytaj cały artykuł TUTAJ

(Dane adresowe do wiadomości posła J. Zemke, 26 stycznia 2019 r.)

***

Czytaj całość »

Kurs obsługi komputera

Obraz 2604

Licznik odwiedzin

13557789
Obecnie stronę przegląda
146 użytkownik(-ów)
  • RSS RSS: Aktualności
  • RSS RSS: Komunikaty
  • Zapraszamy seniorów z Kujaw i Pomorza na bezpłatne kursy komputerowe "Komputer oknem na świat". Zgłoszenia przyjmują biura poselskie w Bydgoszczy (tel. 737 48 75 71), Inowrocławiu (tel. 737 48 75 71), Grudziądzu (tel. 736 83 29 30), Toruniu (737 48 75 71), Włocławku (736 83 29 28 ) oraz Piotrkowie Kujawskim (tel. 604 43 83 72).

Komunikaty

* 19 kwietnia 2019 r. w "Wydarzeniach" Polsat News, poseł Janusz Zemke skomentował spot MON reklamujący defiladę wojskową 3 maja, jako polityczny, w którym nie powinno się używać wizerunku dowódców armii, bo to obniża ich powagę i rangę.

Pobierz Adobe Flash Player by odtworzyć film.

W TVN24, w programie "Polska i świat", poseł Janusz Zemke powiedział: "– jestem dumny, że po 15 latach pokazuje się na defiladzie to, co robiliśmy w MON z Jurkiem Szmajdzińskim, rosomaki, leopardy...".

* 18 kwietnia 2019 r. wpłynęły do posła Janusza Zemke podziękowania za zaangażowanie w prace poselskie nad tzw. Pakietem mobilności - od ministra infrastruktury Andrzeja Adamczyka i prezesa Zrzeszenia Międzynarodowych Przewoźników Drogowych Jana Buczka, czytaj więcej...

* 18 kwietnia 2019 r. zapraszamy do wysłuchania "Rozmowy dnia" w Polskim Radiu Pomorza i Kujaw, nagranej w Strasburgu podczas ostatniej w tej kadencji sesji PE, w której z posłem Januszem Zemke rozmawiał redaktor Maciej Wilkowski.

* Od 15 do 18 kwietnia 2019 r. obraduje w Strasburgu na sesji plenarnej Parlament Europejski. Wśród tematów konkluzja z posiedzenia Rady Europejskiej z 10 kwietnia ws. brexitu oraz debata z premierem Republiki Łotewskiej Krišjānisem Kariņšem na temat przyszłości Europy, wystąpienia posła J. Zemke nt. promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów transportu drogowego, więcej czytaj TUTAJ

* 13 kwietnia 2019 r. wyjechała z Bydgoszczy do Strasburga ostatnia w tej kadencji PE, 56-osobowa grupa mieszkańców Kujaw i Pomorza. Poseł Janusz Zemke zaprosił na kilkudniowy pobyt w Strasburgu m.in. laureatów konkursów wiedzy o Unii, którym patronował oraz grupę przedstawicieli organizacji pozarządowych. W programie zwiedzenie siedziby Parlamentu, udział w obradach, poznanie zabytków miasta oraz degustacja dań kuchni francuskiej i alzackiej. Powrót do Bydgoszczy - 17 kwietnia.

* 12 kwietnia 2019 r. w programach TVN24 - "Polska i Świat" oraz "Dzień po dniu" emitowano komentarz posła Janusza Zemke do oświadczenia senatora Jana Rulewskiego (PO) protestującego wobec składu kandydatów lewicy na liście wyborczej Koalicji Europejskiej.

Pobierz Adobe Flash Player by odtworzyć film.

* 11 kwietnia 2019 r. w "Wydarzeniach" telewizji Polsat News, europoseł Janusz Zemke komentował oświadczenie senatora PO Jana Rulewskiego z deklaracją wystąpienia z klubu parlamentarnego PO po tym, jak na listach wyborczych Koalicji Europejskiej znaleźli się kandydaci z czasów PRL.

* 9 kwietnia 2019 r.  powiatowa organizacja SLD w Toruniu zebrała najwięcej w województwie - 1.670 podpisów poparcia dla kandydatury Janusza Zemke w wyborach do Parlamentu Europejskiego. Do Sztabu Wyborczego Koalicji Europejskiej przekazano dziś liczbę 10.017 podpisów poparcia dla Janusza Zemke z SLD, choć 10.000 podpisów potrzeba było dla całej listy Koalicji Europejskiej w okręgu kujawsko-pomorskim.

* 7 kwietnia 2019 r. zapraszamy do oglądania TVP INFO w internecie, gdzie poseł Janusz Zemke będzie rozmawiał o bieżących sprawach w programie "Gość Wiadomości", prowadzonym przez redaktora Michała Adamczyka.

* 7 kwietnia 2019 r. w Chełmnie m.in. z udziałem posła Janusza Zemke odbyły się 48. Ogólnopolskie Biegi Uliczne - Memoriał J. Schmeltera, organizowane przez MLKS Nadwiślanin Chełmno. Poseł wręczył nagrody zwycięzcom w poszczególnych kategoriach.

* 6 kwietnia 2019 r. od godz. 10,oo poseł Janusz Zemke uczestniczył w inaugurującej kampanię, konwencji Koalicji Europejskiej w Warszawie, podczas której zaprezentowani zostali kandydaci - liderzy okręgów w majowych wyborach do Parlamentu Europejskiego, rekomendowani przez partie tworzące Koalicję Europejską.

* 6 kwietnia 2019 r. w Bydgoszczy, poseł Janusz Zemke uczestniczyć będzie w V Kujawsko-Pomorskim Spotkaniu Pokoleń.

Sonda

Jak PE powinien wpływać na przyszłość Europy?

Komentarz na gorąco...

Nie dla "Pakietu Mobilności"

Podczas sesji Parlamentu Europejskiego w Brukseli (4 kwietnia) głosowano nad tzw. Pakietem Mobilności, który zawiera liczne kontrowersyjne rozwiązania w dziedzinie transportu, mogące zaszkodzić polskim przewoźnikom międzynarodowym.

Dostrzegając to, zgłosiłem wyjaśnienie do sposobu swojego głosowania "przeciw" w tej sprawie.

Muszę podkreslić, że po raz kolejny, konsekwentnie głosowałem przeciwko tzw. Pakietowi Mobilności. Nie zgadzam się z założeniami i prawnymi rozwiązaniami pakietu przyjętymi przez PE!

Transport międzynarodowy jest jednym z głównych czynników łączących Unię Europejską. Przyjęte zaś rozwiązania ograniczą konkurencję w tym sektorze i mogą doprowadzić do upadku wielu mniejszych firm, w szczególności w państwach Europy Środkowo-Wschodniej.

Zgadzam się z tym, że warunki pracy kierowców powinny ulegać poprawie. Nie można jednak przyjmować rozwiązań, które mają się nijak do rzeczywistości.

Dla przykładu - zostanie wprowadzony zakaz wypoczywania przez kierowców w kabinach ciężarówek. Pytam się, jak można egzekwować to prawo, gdy np. na trasie z Warszawy do Madrytu jest obecnie ponad 600 parkingów, a tylko 53 oferują noclegi? Takich restrykcji w Pakiecie Mobilności jest niestety więcej. Dlatego sprzeciwiam się przyjętemu pakietowi.

Janusz Zemke

Bruksela,
4 kwietnia 2019 r.

***

Czytaj całość »

GALERIA LAUREATÓW KONKURSÓW

Obraz 1249

FUNDACJA im. JERZEGO SZMAJDZIŃSKIEGO

Obraz 1325

Strona Komisji Europejskiej po polsku

* Funkcjonuje specjalna strona internetowa Komisji Europejskiej w języku polskim. Zapraszamy do korzystania z jej treści TUTAJ

Staże i wizyty naukowe
w Parlamencie Europejskim

Pragnąc wnieść swój wkład w rozwój edukacji europejskiej i szkolenie zawodowe oraz umożliwić obywatelom poznanie zasad funkcjonowania instytucji, Parlament Europejski oferuje różne rodzaje staży i „wizyt naukowych” w Sekretariacie Generalnym PE oraz w innych instytucjach europejskich.

Czytaj całość »

Kalendarz

23 Kwietnia 2019
Wtorek
Imieniny obchodzą: Helena, Jerzy i Wojciech
Do końca roku zostało
252 dni.

Ostatnia aktualizacja

0

Komentarz na gorąco...

Strona: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 z 14

Wersja PDF Powiadom znajomego Drukuj

Polityka bezpieczeństwa i obrony Unii Europejskiej

– Dotąd wśród priorytetów Unii Europejskiej były gospodarka i finanse, dzisiaj UE będzie musiała poświęcić znacznie więcej czasu, uwagi i środków na zapewnienie bezpieczeństwa Europie.
Część państw ma wątpliwości co do tworzenia filaru bezpieczeństwa w Unii. Powiadają, po co nam taka Unia, skoro należymy do NATO? Trzeba przyjąć, że dla obrony i bezpieczeństwa Europy nie może służyć tylko NATO. Oprócz tego, co robi NATO, Unia może podejmować szereg własnych działań. Dam taki przykład: Unia powinna prowadzić misje w miejscach niebezpiecznych dookoła Europy, Unia ma przewagę nad NATO polegającą na tym, że posiada do wykorzystania cały szereg instrumentów o charakterze cywilnym i humanitarnym. Dlatego wszędzie tam, gdzie dochodzi dookoła Europy do konfliktów, Unia powinna być aktywna, a nie tylko czekać na to, co się stanie, bo w wyniku takich konfliktów do Europy docierają rzesze uchodźców. Lepiej działać tam na miejscu, prowadząc przede wszystkim aktywność o charakterze humanitarnym.

Unia Europejska nie jest konkurencją dla NATO, Unia obronna powinna dawać dodatkową wartość, powinna uzupełniać działania natowskie. Myślę tu o misjach pokojowych, obserwacyjnych, o pomocy humanitarnej tam, gdzie są wielkie skupiska uchodźców, ale także Europa powinna w znacznie większej skali inwestować na rzecz obronności, bo wydaje bardzo mało na te cele. Jest zapóźniona o kilkanaście lat w zakresie technologii w stosunku do innych państw pozaeuropejskich. Albo Unia jako całość wyda znacznie więcej na te cele, albo też będziemy ciągle skazani na kupno broni w krajach poza Unią, a to oznacza, że wydając pieniądze, zainwestujemy w przemysł poza Europą.

Bezpieczeństwo Polski w Unii Europejskiej powinno opierać się na trzech filarach: 1. na własnych zdolnościach obronnych, czyli trzeba inwestować i modernizować polskie wojsko; 2. wsparciu możliwościami ważnego dla Polski sojuszu NATO; 3. na znacznie aktywniejszych działaniach samej Unii Europejskiej. Unia powinna być tam, gdzie dochodzi do konfliktu, gdzie może wybuchnąć wojna, gdzie są duże skupiska uchodźców, bo lepiej działać u źródeł niż czekać na fale niepokoju, które prędzej czy później do Europy dotrą.

Janusz Zemke

Bruksela,
26 stycznia 2017 r.

***

Wersja PDF Powiadom znajomego Drukuj

Wybory w Parlamencie Europejskim. Co dalej z Donaldem Tuskiem?

– Od 16 stycznia rozpocznie się w Strasburgu kolejne posiedzenie plenarne Parlamentu Europejskiego. Jednym z najważniejszych jego punktów obrad (18 stycznia) będą wybory nowego przewodniczącego, 14 wiceprzewodniczących i 5 kwestorów na drugą część kadencji Parlamentu do maja 2019 r.

Jak to utrwaliło się w tradycji Parlamentu, swoich kandydatów wystawiać będą największe frakcje polityczne w Parlamencie Europejskim. Obecny przewodniczący PE Martin Schulz wywodzi się z frakcji S&D.

Jak dotąd chęć ubiegania się o to stanowisko wyraziło siedmioro kandydatów z poszczególnych frakcji. Z ramienia S&D rekomendację otrzymał obecny jej przewodniczący Gianni Pittella (Włochy).

Wyniki wyborów w PE mogą zaważyć na szansach Donalda Tuska w ubieganiu się o drugą kadencję szefa Rady Europejskiej z ramienia Europejskiej Partii Ludowej, do której to frakcji należy Platforma Obywatelska i PSL. Z tej frakcji wywodzi się także obecny przewodniczący Komisji Europejskiej Jean-Claude Juncker.

Na tym tle wagi nabiera fakt braku poparcia polskiego rządu dla kandydatury jedynego Polaka na tak wysokim stanowisku w Unii – Donalda Tuska.

Sytuacja bardzo się skomplikowała. Na poziomie unijnym mamy trzy  najważniejsze stanowiska: przewodniczący Parlamentu Europejskiego (obecnie z S&D), Komisji Europejskiej (EPL) i Rady Europejskiej (EPL). Gdyby było tak, że szefem PE po Martinie Schulzu (S&D) zostałby przedstawiciel konserwatystów (EPL), to na trzech najważniejszych stanowiskach w Unii byliby przedstawiciele partii chadeckich (z EPL).

Mamy wtedy powód, żeby protestować, bo na poziomie unijnym chadecy mają 28 proc. głosów, a my (socjaldemokraci S&D) niewiele mniej – 26 proc., to dlaczego przedstawiciele nieco większej formacji mają obejmować na poziomie Unii wszystkie trzy najważniejsze stanowiska?

Moim zdaniem, otworzy to dyskusję o szefie Rady Europejskiej i do tego, jeśli polski rząd będzie coraz mocniej mówił, że nie wspiera polskiego kandydata, to już teraz pojawiają się głosy, że może warto by poszukać kandydata ze Skandynawii, może warto by pomyśleć o kobiecie, bo na tych najważniejszych funkcjach nie ma kobiet, co jest poważnym błędem, itd. Okaże się, że funkcja jaką sprawuje Donald Tusk (ważna dla Polski i ja bym chciał, żeby dalej ją pełnił), stanie się przedmiotem różnych negocjacji.

W mojej ocenie, Donald Tusk radzi sobie dobrze jako szef Rady Europejskiej. Gdyby przestał sprawować tę funkcję, to następny kandydat na 100 procent nie będzie Polakiem! Wtedy Polacy nie będą już pełnili żadnych ważnych funkcji na poziomie Unii, a to ze szkodą dla naszego kraju.
Odczujemy to zapewne w nadchodzącej dyskusji o budżecie Unii na następnych 7 lat. Gdyby w gronie decydentów był Polak, to jest szansa na dyskusję o funduszach dla Polski, jeśli nie będzie – dominować będzie ujawniana obecnie coraz częściej duża niechęć, by środki unijne przekazywać do takich krajów, jak Polska czy do innych nowych członków Unii. Kto będzie bronił ich interesów? Tusk spełniał tę rolę.

Ponadto stosunki z Rosją i Ukrainą. Gdyby na czele Rady Europejskiej stanęła osoba z innej części Europy, to można by się spodziewać, że – mówiąc delikatnie – jej wrażliwość na to, co dzieje się na wschodniej flance Unii nie będzie taka sama jak u Polaka.

Janusz Zemke

Warszawa,
16 stycznia 2017 r.
***

Wersja PDF Powiadom znajomego Drukuj

Polityczna degradacja generałów

– Zapowiedź szefa MON, Antoniego Macierewicza o odebraniu gen. Wojciechowi Jaruzelskiemu oraz gen. Czesławowi Kiszczakowi stopni generalskich oceniam jako prymitywną zemstę, dokonaną na ludziach, którzy już nie mogą się bronić. Nie da się bowiem tego określić inaczej niż jako czysta zemsta z niskich pobudek. Jest to chęć przekreślenia niełatwego życiorysu ludzi z pobudek, które nie są jednoznaczne i jest jeszcze zbyt wcześnie, by je w taki sposób oceniać. Nie możemy zapominać, że generał Jaruzelski, a także generał Kiszczak doprowadzili do demokratycznych przemian w Polsce, do Okrągłego Stołu i pokojowego przekazania władzy drugiej stronie ówczesnego sporu politycznego. Do dziś Polska stawiana jest jako przykład takich demokratycznych przemian na całym świecie i z tamtej perspektywy docenia się rolę gen. Jaruzelskiego w tym procesie.

Gen. Jaruzelski był żołnierzem, przeszedł cały szlak bojowy ze Wschodu do Berlina, ryzykując życiem i poświęcając się w obronie ojczyzny, walcząc z hitlerowskim okupantem i wyzwalając polskie ziemie. Dzisiaj nikt nie może przekreślić jego żołnierskich zasług z tego okresu. Tym bardziej zapowiedź degradacji oznacza działanie z wyjątkowo niskich pobudek.

To nie Antoni Macierewicz nadawał gen. Jaruzelskiemu stopień i to nie on ma prawo mu go odebrać. Niech nie zapomina, że on też nie będzie wieczny i nie wiadomo, jak historia i potomni ocenią jego działania. Poza tym, aby zdegradować oficera w taki sposób, w jaki zapowiedział to obecny minister obrony, należałoby wcześniej zmienić Ustawę o powszechnym obowiązku obrony. Ona wyraźnie określa, w jakich okolicznościach można komuś obniżyć bądź odebrać stopień wojskowy.

Są takie trzy sytuacje: niezłożenie przysięgi, zrzeczenie się obywatelstwa polskiego oraz prawomocne orzeczenie sądu w tej sprawie. W przypadku obu generałów nie mamy do czynienia z żadną z tych sytuacji.

Jeśli jednak minister Macierewicz zdecyduje się na tak ryzykowny krok, nie może zapominać, że takie rozwiązania będą mogły zostać zastosowane także wobec innych, w przyszłości. Taką decyzją otworzy on bowiem furtkę do praktykowania zemsty dyktowanej bieżącą polityką, z czego mogą skorzystać jego następcy. Jeżeli raz się tego dokona, konsekwencje mogą ponosić następne pokolenia.

Janusz Zemke

Strasburg, 14 grudnia 2016 r.
 

Wersja PDF Powiadom znajomego Drukuj

Ustawa karą za służbę w "PRL - totalitarnym państwie"

– W 2009 roku posłowie PiS i PO, przy sprzeciwie SLD, przyjęli ustawę, która radykalnie obniżyła emerytury b. funkcjonariuszom organów bezpieczeństwa.

Przyjęto wtedy zasadę, że każdy kto służył w nich do 1990 r., za rok służby otrzymywał świadczenie wg wskaźnika 0,7%, a nie 2,6%. Za pracę po 1990 roku liczono im świadczenia wg wskaźnika 2,6%.
Ówczesny Klub Poselski SLD zaskarżył tę ustawę do Trybunału Konstytucyjnego, gdyż sprzeciwialiśmy się wprowadzeniu zasady odpowiedzialności zbiorowej.

Trybunał Konstytucyjny nie zgodził się z naszą argumentacją. Po wykorzystaniu krajowej drogi odwoławczej w polskich sądach, wielu funkcjonariuszy złożyło skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu. Wspieraliśmy ich argumentacją prawną. Niestety, także Trybunał w Strasburgu nie podzielił argumentów skarżących.

Przygotowywana nowelizacja ustawy w swej represyjności idzie znacznie dalej. Pogłębia nie tylko odpowiedzialność zbiorową, ale jest po prostu aktem zemsty.

Przyjmuje się bowiem, że każdy kto służył chociażby 1 dzień do 1990 roku w organach bezpieczeństwa państwa, a potem ponad 20 lat lojalnie służył w organach III RP, to i tak za wszystkie lata służby (a nie tylko do 1990 roku) poniesie odpowiedzialność w postaci obniżenia świadczeń emerytalnych. Za każdy rok służby, także tej w III RP będzie miał wskaźnik 0,5 %, podczas gdy w systemie powszechnym obowiązuje 1,3 %.

Czyli, jeżeli ktoś pracował miesiąc w technice operacyjnej do 1990 r., a potem był 25 lat wzorowym policjantem, to i tak emeryturę będzie miał zmniejszoną pięć razy (z 2,6% do 0,5 %).

Dodatkowo rozszerzono katalog organów bezpieczeństwa państwa, które są oceniane jak dyskwalifikujące. Dotyczy to np. służby w Biurze Ochrony Rządu, w wywiadzie i kontrwywiadzie wojskowym.
Występują dzisiaj dalej przypadki, że emerytury byłych funkcjonariuszy są wysokie. Należało więc zająć się nimi, a nie po raz drugi karać dziesiątki tysięcy funkcjonariuszy. Ponadto ustawa obejmie także renty inwalidzkie oraz renty rodzinne po zmarłych byłych funkcjonariuszach.

Rząd podaje, że ustawa dotknie ok. 35 tysięcy ludzi. Skala rzeczywista będzie jednak większa.
W projekcie ustawy określa się wprost, że PRL była państwem totalitarnym. Może to wkrótce – np. w związku z potrzebami budżetu państwa – prowadzić do znacznego rozszerzenia grup osób, którym radykalnie zostanie obniżona emerytura.

Przecież do 1990 roku służyli w wojsku obecni emeryci wojskowi, funkcjonariusze więziennictwa i wielu innych służb mundurowych.
Wprowadzana obecnie ustawa już rozszerza grupy osób, które będą miały obniżone emerytury. Nikt nie da gwarancji, że ten proces nie będzie jeszcze pogłębiony.

***
Więcej w opracowaniu Poradnika dla emerytów mundurowych...:
http://www.janusz-zemke.pl/_poradnik/_news/18/0/3712/projekt_ustawy_ponownego_.html

Janusz Zemke

Strasburg, 24 listopada 2016 r.

***

 

Wersja PDF Powiadom znajomego Drukuj

Donald Trump 45. prezydentem USA. Co to oznacza dla Europy i Polski?

– To będzie trudny moment dla Unii Europejskiej, a wynika on z wielu niejasności. Trump podczas kampanii wyborczej krytycznie oceniał wiele spraw europejskich. Wielokrotnie zapowiadał, co jest dla nas szczególnie ważne, że Stany Zjednoczone zmniejszą swoje zaangażowanie w Europie. Gdyby dotrzymał słowa z kampanii, ale dobrze wiemy, że potem to w życiu różnie bywa, ale warunkowo – gdyby tego słowa dotrzymał, to oznaczałoby dla Europy, w tym także dla Polski, cały szereg dużych problemów.

Jak wiemy – bezpieczeństwo Unii i Europy opiera się w dużym stopniu na potencjale Stanów Zjednoczonych i sojuszu natowskiego. Pamiętajmy, że spośród 28 państw UE aż 24 państwa należą do NATO, a mniej więcej 70 proc. całego natowskiego potencjału stanowią siły Stanów Zjednoczonych. Gdyby zatem rzeczywiście okazało się tak, że USA radykalnie zmniejszyłyby swą obecność w Europie, to bezpieczeństwo europejskie byłoby słabsze, ale mogłoby też oznaczać dla Europy konieczność dużego zwiększenia wydatków na bezpieczeństwo i obronę. Idąc dalej, takie decyzje zawsze odbijają się na poziomie życia, dzieją się kosztem czegoś, przykładowo świadczeń socjalnych, itd.

Jestem zaniepokojony, bo te przedwyborcze zapowiedzi Donalda Trumpa nie były dobre dla Europy.

Natowskie bezpieczeństwo państw zasadza się na idei, że jak coś jakiemuś z nich grozi, to wszystkie zrzeszone w NATO państwa czują się odpowiedzialne za bezpieczeństwo tego jednego. Zapowiedziana przez Trumpa zmiana polegać ma wpierw na ocenie zaangażowania danego państwa w zobowiązania wobec USA, czy wystarczająco dużo wydaje na swoje wojsko, a dopiero później na podjęciu decyzji czy warto je bronić. To oznacza różne traktowanie państw, które dziś wchodzą do NATO i nie wiadomo co stanowiłoby kryterium oceny któremu państwu pomożemy, a któremu nie.

Na pewno wynik wyborów w USA spędza sen z powiek przywódcom takich państw, jak Litwa, Łotwa, Estonia… Mam też niejasność, czy Stany Zjednoczone wywiążą się z tych obligacji jakie na siebie przyjęły podczas szczytu natowskiego w Warszawie, bo pamiętajmy, że zobowiązania Stanów Zjednoczonych dotyczyły umieszczenia sił rotacyjnych USA w państwach, takich jak Polska, Litwa, Łotwa, Estonia, Bułgaria i Rumunia. Amerykanie przewidzieli na to środki finansowe, ale tylko na najbliższy rok budżetowy, o czym się w Polsce raczej nie mówiło. Chodzi o kwotę 3 miliardów 200 milionów dolarów. Jeśli Donald Trump będzie chciał to zmienić, (a trzeba dodać, że republikanie zdobyli większość w Kongresie i on może zrobić wszystko), to mogłoby się okazać, że za rok będziemy musieli przede wszystkim liczyć na siebie. Niestety Polska nie ma takiego potencjału i nie będzie miała, żeby samodzielnie mogła zadbać o swoje bezpieczeństwo. Musimy liczyć na siebie, ale także liczyć na sojusznicze wsparcie, i tu podkreślę z całą mocą – te zapowiedzi Donalda Trumpa z kampanii wyborczej – dla Polski były zapowiedziami złymi.

Tylko…, to była kampania wyborcza, teraz zaczyna się twarde życie i odpowiedzialność. Zobaczymy zatem niedługo czy te zapowiedzi rzeczywiście będą realizowane. Będzie na to cały rok przyszły…

Janusz Zemke

Bruksela, 9 listopada 2016 r.

***


 

Wersja PDF Powiadom znajomego Drukuj

Caracali nie będzie. Zastój w modernizacji wojska

– Zerwano negocjacje z francuskim producentem odnoszące się do warunków offsetu w przetargu na zakup śmigłowców Caracal. Co to oznacza? Na przykład w Inowrocławiu mamy brygadę, która jeszcze przez wiele lat będzie latać na śmigłowcach poradzieckich. Ze względów technicznych będą musiały być one wycofywane z wojska.

To, co się stało z Caracalami, świadczy niestety, o zupełnym zastoju w technicznej modernizacji wojska. W bieżącym roku planowano wydać na ten cel ponad 10 miliardów złotych, a wydatki w pierwszym półroczu wynosiły 1,2 miliarda.
Dlaczego jest to niepokojące? Ponieważ to nie tylko wojsko nie dostanie nowoczesnego sprzętu, ale te pieniądze mogą nie trafić do polskiego przemysłu!

Z jednej strony, mówi się o gigantycznych pieniądzach, które zostaną przeznaczone na techniczną modernizację wojska, o wydaniu kwoty przekraczającej 130 miliardów w ciągu następnych lat, ale fakty są takie, że nie ma poważnych decyzji, które pozwalałyby mądrze spożytkować te pieniądze.
Problem polegał na tym, że od początku PiS było przeciwne Caracalom. Tylko, że już rok temu rząd mógł unieważnić przetarg i rozpocząć nowy. Tymczasem stracono rok, a polska armia nie jest modernizowana.

Zaskakująco pan minister dokonał zakupu śmigłowców Black Hawk z wolnej ręki, tylko że to była wolna ręka ministra Macierewicza.

Moim zdaniem, zadecydowała - niestety - głównie polityka. Od przetargu można odstąpić, gdyby pojawiła się awaryjna sytuacja związana z pilnymi potrzebami wojska. Moim zdaniem, nic takiego się nie stało. Finał jest taki, że nie do końca wiemy, ile śmigłowców teraz Polska kupi, jaka będzie ich cena - krótko mówiąc: to, co się dzisiaj dzieje, jest bardzo mało przejrzyste.

Janusz Zemke

Strasburg-Warszawa, 6-11 października 2016 r.

***

Wersja PDF Powiadom znajomego Drukuj

Polacy ofiarami Brexitu

* W wielu moich wypowiedziach medialnych jeszcze przed referendum w Wielkiej Brytanii o pozostaniu czy wyjściu z Unii Europejskiej mówiłem, że ofiarami Brexitu będzie Polska i Polacy pracujący na Wyspach. Gorzka to satysfakcja, tym bardziej, że glebę do takiej sytuacji tworzyli populiści i kłamcy szczujący w Wielkiej Brytanii przeciwko cudzoziemcom i Polakom, których tam jest prawie milion i przeciwko Unii Europejskiej. A w Polsce bardzo wielu polityków życzliwie przyglądało się temu bez żadnej refleksji. Tak jak dla Polaka imigrantem jest Czeczen lub Ukrainiec, tak dla Brytyjczyków Polak.

Minister Waszczykowski od początku zapowiadał, że będzie rozwijał strategiczne partnerstwo z Wielką Brytanią, w domyśle – kosztem Unii Europejskiej. Skoro jednak ten strategiczny partner wyszedł ze Wspólnoty, wypada mieć nadzieję, że z bezpieczeństwem Polaków będzie lepiej. Ale na to się nie zanosi, mimo zaklęć szefa naszej dyplomacji.

Wczorajszy wyjazd ministrów spraw zagranicznych i spraw wewnętrznych do Londynu i spotkanie się tam z ich odpowiednikami miał typowo charakter propagandowy i pijarowski. Nie znaczy więcej niż zasygnalizowanie Brytyjczykom, że sprawa jest ważna. Co prawda po powrocie odtrąbią sukces, ale przecież przed kilkoma dniami był w Polsce szef brytyjskiej dyplomacji. Boris Johnson powiedział, że stosunki brytyjsko-polskie przechodzą z poziomu dobrych do świetnych, pozostaje więc czekać na efekty w postaci m.in. większej ochrony polskich obywateli. Jednakże napady brytyjskich chuliganów na imigrantów są w sporej mierze nieprzewidywalne i nie da się chronić wszystkich.
Moim zdaniem, wpierw powinno się odbyć spotkanie obu pań premier, Beaty Szydło z Theresą May, a potem ministrowie obu krajów powinni wypracować szczegółowe plany bezpieczeństwa Polaków.

Uważam, że Polacy na Wyspach powinni się bardziej zorganizować. Napady z powodu pochodzenia narodowościowego musiałyby być zgłaszane nie tylko policji ale nagłaśniane w mediach, by powoli zmieniać nastawienie lokalnych władz i mieszkańców.
Jeśli nie będzie widocznych zmian, to część Polaków będzie decydowała się na wyjazd, jednak myślę, że częściej będą szukali pracy raczej w Niemczech, Holandii czy Skandynawii, niż wracali do Polski.

Janusz Zemke
Bruksela, 6 września 2016 r.

***

Czytaj całość »

Wersja PDF Powiadom znajomego Drukuj

Pucz w Turcji

* Z próbą zamachu wojskowego w Turcji jest dość niejasna sytuacja. To, że do puczu doszło – wszyscy wiemy, ale nie wiemy do końca kto za tym stał. Pucz był w zasadzie wewnątrz armii. Nie do końca wiadomo, jaki miał zasięg, dlatego, że nawet ci żołnierze, którzy dziś są aresztowani, mogli nie wiedzieć do końca w czym na rozkaz biorą udział.

Pierwszy problem dotyczy skali, a ta skala ma fundamentalne znaczenie dla dalszej sprawności i roli politycznej armii tureckiej. Turcja jest mocarstwem w tym regionie i teraz nie mamy odpowiedzi na pytanie – czy obecna władza całkowicie panuje nad wojskiem? Jest więcej pytań niż odpowiedzi.

W wymiarze politycznym, obecna turecka władza nie wykonuje resetu w stosunkach zagranicznych, ma umowę z Unią Europejską dot. migrantów, ale co ciekawe, niedawno odnowiła po 6 latach stosunki z Izraelem, nawiązuje kontakty z Rosją i teraz nie wiadomo z czego ten bunt wynika. Czy przykładowo nie było zgody na to, czy jak się ładnie mówiło, to walka o demokrację. Nie bardzo wierzę w takie tłumaczenia, że wojsko robi zamach, żeby był wyższy poziom demokracji.

Ciekawe będzie jak ów zamach wpłynie na sprawy wewnętrzne Turcji. Ja się zgadzam z taką tezą, że wokół Turcji będzie stabilizacja i Turcja szybko się wycofa z ostrych sformułowań wobec Stanów Zjednoczonych, bo zdecydują o tym interesy gospodarcze i wojskowe. Natomiast obecne władze skrupulatnie wykorzystają sytuację zamachu do eliminacji ludzi, którzy ich zdaniem mogliby szkodzić prezydentowi R. Erdoğanowi. Także metodami policyjnymi, decyzjami dyktatorskimi, dla których usprawiedliwieniem będzie sprzątanie kraju po puczu.

Janusz Zemke

Warszawa, 17 lipca 2016 r.

***
 

Wersja PDF Powiadom znajomego Drukuj

Szczyt NATO w Warszawie i co dalej...

* 8 i 9 lipca odbywać się będzie w Warszawie szczyt NATO. To bardzo ważne spotkanie, zważywszy, że takie szczyty organizowane są mniej więcej co dwa lata. Wezmą w nim udział przywódcy i najważniejsze osoby z natowskich państw – prezydenci, premierzy, kanclerz (28 osób), ale równie liczna będzie grupa przedstawicieli państw, które mają różne umowy podpisane z NATO, np. prezydent Ukrainy, Gruzji, król Jordanii itd. Będzie to w tym roku pod względem politycznym najistotniejsze spotkanie po II wojnie światowej.

Każdy szczyt kończy się decyzjami. Tym razem zapadną decyzje, które są ważne dla Polski, Rumunii, Bułgarii, Litwy, Łotwy i Estonii.
Począwszy od roku 2014 zmieniła się w NATO optyka w postrzeganiu Rosji. To jest związane z agresją rosyjską na Krym i z tym, co dzieje się na wschodniej Ukrainie. Rosja do 2014 r. uznawana była przede wszystkim jako partner. Liczono, że będzie partnerem w rozwiązywaniu różnych problemów z bezpieczeństwem na świecie.

Jednak Rosja to dla NATO obecnie problem, dlatego że używa czynnika wojskowego do osiągania swoich celów. NATO szuka odpowiedzi na takie nowe zagrożenia. Jedną z odpowiedzi była znacznie większa skala ćwiczeń natowskich, choćby na terenie Polski. Liczba żołnierzy natowskich, którzy u nas ćwiczą wzrosła w ciągu ostatnich lat kilka razy. Kolejną z tych odpowiedzi będzie ulokowanie na wschodzie 4 grup bojowych, nieco większych od klasycznych batalionów, liczących po ok. tysiącu osób.

Rosja ma 4 okręgi wojskowe, w tym największy, zachodni, z siedzibą w Petersburgu, działający na kraje bałtyckie, liczy ponad 250 tys. żołnierzy. W związku z tym, to co dzisiaj robi NATO, to nie jest odpowiedź czysto wojskowa, bo te 4 tysiące żołnierzy natowskich na wschodniej flance nie równoważy wojskowego potencjału sił rosyjskich. Głównie więc jest to odpowiedź o charakterze politycznym i świadomościowym.

Dzisiaj jakikolwiek konflikt nie tylko angażowałby żołnierzy nadbałtyckich czy polskich, ale głównie państw natowskich.
Ja należę do tych, którzy uważają , że polityka Rosji jest złą i naganną, ale z tego wcale nie wynika, że Rosja chciałaby zaatakować przykładowo terytorium Polski. Politycy, którzy mówią, że na wschodniej granicy rosyjskie wojsko jest zagrożeniem dla Polski – nie mówią prawdy. Trzeba przygotowywać się na różne scenariusze i gromadzić tu pewien potencjał, bo w razie konfliktu pierwsze uderzenie muszą brać na siebie poszczególne państwa, dlatego tak ważna jest zdolność, sprawność, skuteczność polskiego wojska. To wniosek, który obok szczytu natowskiego, powinien stanowić główny przedmiot naszego zainteresowania.

Warszawski szczyt przyjmie ustalenia aktualne wobec dzisiejszej sytuacji, natomiast wielkie znaczenie będą miały wyniki wyborów w USA. Pani H. Clinton opowiada się za silnym NATO, natomiast D. Trump jest przeciwnikiem ingerencji USA w Europie, uważając, że to Europejczycy powinni sami zadbać o swoje bezpieczeństwo, a on jest za porozumiewaniem się z Rosją. Wynik wyborów w Stanach Zjednoczonych może zatem znacząco wpłynąć na kształt decyzji warszawskiego szczytu NATO. Może to odbić się na wysokości przyjmowanego co roku budżetu Stanów Zjednoczonych, przeznaczanego na obecność i działania w ramach NATO.

USA patrzą na bezpieczeństwo w wymiarze globalnym. Chciałyby angażować Rosję do rozwiązywania problemów w Afryce północnej czy Syrii, a wschodnia flanka jest tylko jednym i wcale nie najważniejszym problemem. Ważniejsze są inne teatry działań – Azja i Pacyfik, rosnąca potęga Chin i terroryzm w północnej Afryce.

Janusz Zemke

Strasburg, 6 lipca 2016 r.
 

Strona: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 z 14